25 Απρ 2018

Πάτρα: Κάλεσμα σε αντιπολεμική κινητοποίηση

Η ΛΑ-ΑΑΣ στην Πάτρα καλεί σε αντιιμπεριαλιστική-αντιπολεμική συγκέντρωση την Πέμπτη 26 Απρίλη στις 7:00 μ.μ. στην Πλατεία Γεωργίου


ΕΞΩ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑ

ΕΞΩ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΝΑΤΟΪΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

ΦΙΛΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εκδήλωση της ΛΑ-ΑΑΣ στη Ξάνθη, το Σάββατο 28/4

0

Πολιτική εκδήλωση

«Οι επικίνδυνες εξελίξεις στην περιοχή μας και η ανάγκη αντιπολεμικού – αντιιμπεριαλιστικού κινήματος»

Σάββατο 28 Απρίλη, 7:00 μ.μ., Εργατικό Κέντρο

Η πυραυλική επίθεση που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ μαζί με Αγγλία και Γαλλία το περασμένο Σάββατο εναντίον της Συρίας καταδεικνύει ότι βρισκόμαστε σε μια φάση ακόμα μεγαλύτερης όξυνσης της αντιπαράθεσης μεταξύ των ιμπεριαλιστών. Οι συσχετισμοί που πάνε να διαμορφωθούν στην περιοχή σε όφελος της Ρωσίας, φαίνεται ότι ανησυχούν σοβαρά τη Δύση, κι αυτό προκαλεί τη λυσσασμένη αντίδρασή της. Με επίμαχο το γεωστρατηγικό έλεγχο της περιοχής οι ΗΠΑ επιχειρούν να ανατρέψουν αυτούς τους συσχετισμούς, ανοίγοντας ένα νέο κύκλο αίματος και καταστροφών.

Το τόξο της αντιπαράθεσης επεκτείνεται και στην περιοχή των Βαλκανίων μέσα από την επιδίωξη των ΗΠΑ για απώθηση-απομόνωση της Ρωσίας από αυτά. Παράλληλα το ρευστό και επικίνδυνο τοπίο που δημιουργεί αυτή η ένταση, αποτελεί και το έδαφος πάνω στο οποίο εξελίσσεται σήμερα η αντιπαράθεση της Τουρκικής και Ελληνικής αστικής τάξης. Ο μόνιμος ανταγωνισμός τους για τη διεκδίκηση αναβαθμισμένου ρόλου στην περιοχή, έχει φτάσει μέσα από προκλήσεις, διεκδικήσεις και λεονταρισμούς σε εκείνο το σημείο, όπου ο κίνδυνος ενός «θερμού» επεισοδίου είναι πλέον υπαρκτός.

Μέσα σ’ αυτό το σκηνικό η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και όλο το πολιτικό προσωπικό του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης προσφέρουν γη και ύδωρ στους αμερικανοΝΑΤΟικούς φονιάδες. Αναβαθμίζουν τη βάση της Σούδας και τις άλλες βάσεις, παραδίδουν το Αιγαίο στους στόλους τους, εμπλέκουν τη χώρα και το λαό στα νέα πολεμικά σχέδια τους. Την ίδια στιγμή, η ένταση των πολεμικών κινδύνων χρησιμοποιείται για την υποταγή του λαού μέσω της έξαρσης του εθνικισμού, ενώ η επίθεση του συστήματος συνεχίζει να τσακίζει εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα και κατακτήσεις.

Οι κίνδυνοι για την ειρήνη στην Ανατολική Μεσόγειο και τον κόσμο είναι πιο μεγάλοι από κάθε άλλη φορά. Οι εμπρηστές του πολέμου απειλούν να βάλουν φωτιά σε όλη την γειτονική περιοχή μας και οι φλόγες να έρθουν μέχρι το Αιγαίο και τα Βαλκάνια!

Ο αγώνας για ειρήνη, ενάντια στα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών, ο αγώνας ενάντια στην κάθε είδους εμπλοκή της χώρας σ’ αυτά, ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τις σφαγές των λαών πρέπει να γίνει υπόθεση ενός ΜΑΖΙΚΟΥ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ! Ενός κινήματος διεθνιστικής αλληλεγγύης, φιλίας και κοινού αγώνα των λαών.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η ανάπτυξη μαζικού αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος είναι επιτακτική ανάγκη!

0

Πολύ συζήτηση γίνεται τους τελευταίους μήνες για το τι πρέπει να κάνουν οι κομμουνιστές όταν γίνει πόλεμος. Και αυτό όχι τόσο με αφορμή τους πολέμους που γίνονται εδώ και χρόνια στην περιοχή μας -αυτή που ορίζεται από την Ουκρανία και τα Βαλκάνια ως τη Βόρεια Αφρική, την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, καθιστώντας τη χώρα μας το επίκεντρο των πολεμικών συρράξεων- όσο με αφορμή κατ’ αρχάς το «μακεδονικό» αλλά κατά κύριο λόγο την επιθετικότητα της Τουρκίας προς την Ελλάδα. Η οποία, κατά την άποψη πολλών στα πλαίσια της Αριστεράς (κομμουνιστικής και μη αναφοράς), είναι αμυνόμενη και έχει κάθε δικαίωμα να διεκδικεί τα δικαιώματά της και «πέραν των σημερινών ορίων» -όπως διακήρυξε ο Καμένος από την Ικαρία- στα πλαίσια πάντα του …διεθνούς δικαίου. Και ας προχωρεί σε συμμαχίες με κάθε είδους αντιδραστικό καθεστώς της περιοχής, με μια λογική αποκλεισμού της Τουρκίας. Αμυντικά πάντα και όχι επιθετικά, μιας και η επιθετικότητα μιας αστικής τάξης μάλλον περιορίζεται στα στρατιωτικά μέσα και ελάχιστα ως καθόλου δεν καθορίζεται από τις συμμαχίες της -στρατιωτικές, πολιτικές και οικονομικές- ή από τις πλάτες που χρησιμοποιεί -ή μάλλον που νομίζει ότι χρησιμοποιεί- για να περάσει τις επιδιώξεις της κόντρα στον «αιώνιο» αντίπαλό της. Το περίεργο(;) εδώ είναι ότι, λίγο ως πολύ, σε αυτού του είδους την άποψη καταλήγουν δυνάμεις που μπορεί να θεωρούν την Ελλάδα είτε ιμπεριαλιστική χώρα είτε εξαρτημένη, ενώ όλες δηλώνουν αντιιμπεριαλιστικές! Από την άλλη βέβαια αντιιμπεριαλιστικές δηλώνουν και δυνάμεις που δεν αναγνωρίζουν τον ανταγωνισμό των ιμπεριαλιστών και τον θεωρούν ...σοφιστεία ή άλλες που θεωρούν τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό ως ανταγωνισμό μεταξύ ...ιμπεριαλιστών, καταλήγοντας ορισμένοι ότι η επιθετικότητα είναι μόνο από την εδώ πλευρά!

Το αποτέλεσμα; Η όλη συζήτηση να περιορίζεται στο ζήτημα ενός ενδεχόμενου ελληνοτουρκικού πολέμου, ενώ το ζήτημα του πολέμου που ήδη πραγματοποιείται μπαίνει σε δεύτερη μοίρα και απουσιάζει σχεδόν απόλυτα η αναγκαία συζήτηση για το τι πρέπει να κάνει ο λαός και οι κομμουνιστές πριν τον πόλεμο. Πολύ περισσότερο απουσιάζει η πράξη! Μάλλον υποτιμιέται στη πράξη η αναγκαιότητα συγκρότησης μαζικού λαϊκού αντιπολεμικού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος παρά τα μεγάλα λόγια. Όχι τυχαία βεβαίως.

Η …γκάμα των απόψεων στην Αριστερά είναι τόσο μεγάλη που αν κάποιος, με αφορμή τα γεγονότα των τελευταίων μηνών και χρόνων,αποφασίσει να στραφεί προς αυτή αναζητώντας απαντήσεις και διέξοδο θα μπερδευτεί και θα δυσκολευτεί πολύ! Ακόμη και ως προς την κατηγοριοποίησή τους. Διαφορετικές απόψεις λοιπόν για το τι είναι ιμπεριαλισμός, για τη θέση και της επιδιώξεις της Ελλάδας στο παγκόσμιο σκηνικό και για το ρόλο της ελληνικής αστικής τάξης, για το αν είναι αμυνόμενη ή όχι, για τον ρόλο, τα όρια και τις επιδιώξεις της Τουρκίας, για τους συμμάχους που θα πρέπει να διαλέξει η χώρα, για το αν είναι εξαρτημένη ή όχι, για το τι συμβαίνει στη Συρία και ευρύτερα στην Ανατολική Μεσόγειο, για το διεθνές δίκαιο και τα «δικαιώματα» -ακόμη και για τις «ευκαιρίες»- που αυτό αναδεικνύει για κάθε χώρα και για το αν θα πρέπει να τα εκμεταλλευτεί, για τον χαρακτήρα του ανταγωνισμού και ενός ενδεχόμενου πολέμου μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας και πάει λέγοντας.Τόσες που θα χρειάζονταν κάμποσες σελίδες για να καταγραφούν λεπτομερώς. Ακόμη και στα πλαίσια οργανώσεων, κομμάτων και συνεργατικών σχημάτων υπάρχουν φανερές ή καλυμμένες διαφορές που δυσκολεύουν την κατάσταση ακόμη περισσότερο. Ακόμη και στη περίπτωση του ΚΚΕ, που υποτίθεται ότι έχει ξεκαθαρισμένα τα πράγματα και παρουσιάζεταινα έχει διαμορφώσει ένα ενιαίο σώμα απόψεων,κάποιος όχι ιδιαίτερα προσεκτικός μπορεί να βρει αντιφάσεις για όλα τα ζητήματα που ήδη αναφέραμεκαι ακόμα περισσότερα.

Το γιατί συμβαίνει αυτό το έχουμε εξηγήσει αρκετές φορές και εδώ δεν χρειάζεται να το επαναλάβουμε.Οι διαφορές απόψεων, όπως και πρακτικών, πάντα υπήρχαν και ήταν εμφανείς, αυτό όμως δεν εμπόδισε το λαό μας, με την Αριστερά μπροστά, να προχωρήσει στις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις για τις επεμβάσεις στο Ιράκ και τη Γιουγκοσλαβία, για τον Οτσαλάν, στις διαδηλώσεις του 2003 και του 2006 κ.λπ.

Αναρωτιέται, λοιπόν, κανείς πού είναι όλες αυτές οι δυνάμεις που ξεσήκωναν τότε το λαό μας; Πού είναι τα κοινωνικά φόρουμ και αυτοί που τα στήριζαν, πού είναι η πλειοψηφία των δυνάμεων που δεν εντάχθηκαν σε αυτά και πραγματοποιούσαν τις δικές τους αντιιμπεριαλιστικές διεθνείς συναντήσεις στο Πάντειο και αλλού; Πού είναι όλοι αυτοί που με μαζικές κινητοποιήσεις εκτρέπανε και εμπόδιζαν τα αμερικάνικα στρατεύματα; Πού είναι όλοι αυτοί που συγκροτούσαν σχετικές επιτροπές ειρήνης και αντιπολεμικές πρωτοβουλίες στις γειτονιές, που προκαλούσαν αποφάσεις συνελεύσεων και ΔΣ σωματείων, συλλόγων φοιτητών και μαθητικών 15μελών; Οι διαφορετικές μας αντιλήψεις δεν καθόλου έχουν αμβλυνθεί από τότε που -έστω καταναγκαστικά για ορισμένους- κατεβαίναμε χιλιάδες στους δρόμους μετατρέποντας τα πολλαπλά καλέσματα σε μια λαοθάλασσα αντιπολεμική και αντιιμπεριαλιστική, απαιτώντας το σταμάτημα των πολεμικών επεμβάσεων, την έξοδο από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ το διώξιμο των αμερικάνικων βάσεων.

Σε μια χώρα που ο λαός της τα προηγούμενα χρόνια έγινε παράδειγμα προς αποφυγήν για τους αμερικάνους και δυτικοευρωπαίους ιμπεριαλιστές, που επί δεκαετίες πάλευε για την ανεξαρτησία του και θα είχε νικήσει αν, ανάμεσα στα άλλα, δεν υπήρχαν και οι άμεσες επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών που δοκίμασαν τις πρώτες βόμβες ναπάλμ πάνω του (για να μη ξεχνάμε και τη συμβολή του Τρούμαν στη χώρα μας), που μέχρι και πριν έξι χρόνια διαδήλωνε μαζικότατα και συγκρουόταν με τις δυνάμεις καταστολής καταγγέλλοντας ντόπιες κυβερνήσεις και ιμπεριαλιστές, τώρα θα 'πρεπε να γίνεται αντιπολεμικός χαμός!

Από τότε όμως έχουν μεσολαβήσει πολλά. Το παγκόσμιο πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό σκηνικό είναι αρκετά διαφορετικό. Αρκετά διαφορετικό είναι και το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό και αυτό δεν αφορά μόνο το αστικό στρατόπεδο, αλλά και την Αριστερά. Πολύ διαφορετική είναι και η κατάσταση του λαού και του κινήματός του. Αρνητική βεβαίως. Έχουμε δώσει τις εξηγήσεις μας και γι’ αυτά. Μεγάλες είναι οι ευθύνες του μεγαλύτερου μέρους της Αριστεράς που τα προηγούμενα χρόνια περιόρισε τους «αντιιμπεριαλιστικούς» της στόχους στη συζήτηση γύρω από την ΕΕ, το νόμισμα και τους πιθανούς όρους αποδέσμευσης από αυτήν, βγάζοντας σχεδόν ολοκληρωτικά από το κάδρο τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Σα να είναι κάτι δευτερεύον, σα να μην παίζει κάποιο σημαντικό ρόλο η παρουσία τους εδώ και ας ήταν οι ΗΠΑ δια του ΔΝΤ από τους βασικούς πυλώνες της επίθεσης. Δεν είναι τυχαίο, ούτε άμοιρο ευθυνών για τη σημερινή κατάσταση, ότι ακόμη και την περίοδο των μεγάλων κινητοποιήσεων από το 2010 μέχρι το 2012 ενώ οι κινητοποιήσεις ενάντια σε επισκέψεις Ευρωπαίων αξιωματούχων ήταν μαζικότατες, σε ανάλογες Αμερικάνων με το ζόρι βγαίναν κινητοποιήσεις μερικών εκατοντάδων. Σε αυτό προφανώς σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ, ιδιαίτερα από το 2012 και μετά.

Για να έρθουμε στο σήμερα, λοιπόν, που η πραγματικότητα ανάγκασε πολλούς να δουν μπροστά τους ξανά τον ιμπεριαλισμό και τις επεμβάσεις του, τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Δύσκολα και πάλι τα πράγματα. Αντί για μαζικές λαϊκές κινητοποιήσεις με πρωτοβουλία της Αριστεράς τι έχουμε; Κομματικές συγκεντρώσεις από το ΚΚΕ και σχεδόν όλη η υπόλοιπη Αριστερά μοιάζει να σέρνεται με το ζόρι σε κινητοποιήσεις που μάλλον δεν τις πολυπιστεύει.

Πως αλλιώς εξηγείται ότι φτάσαμε ακόμα και στο σημείο να απουσιάζουν δυνάμεις από διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις που έγιναν με δική τους πρωτοβουλία! Δύσκολα περνάνε ακόμη και …απλά αντιπολεμικά ψηφίσματα από ΔΣ σωματείων, από τα οποία τα -τρόπος του λέγειν- ταξικά χρησιμοποιούνται μέσω των διάφορων «μετωπικών» σχημάτων και «συντονισμών» ως κινηματικό άλλοθι, ενώ τα μέλη τους δεν έχουν πάρει χαμπάρι για κινητοποιήσεις. Για τις γειτονιές δεν το συζητάμε, ακόμη δεν έχει γίνει επί της ουσίας τίποτα και παρά το «έκτακτο» και το «επείγον» της κατάστασης, παρά το ότι ήδη έχουν γίνει τρεις διαδηλώσεις στην Αθήνα -έτσι όπως έγιναν και με την όποια μαζικότητα που είχαν- και πολλές σε όλη την Ελλάδα και απ’ όλες τις δυνάμεις (και αυτό σχετικό είναι, μιας και σε άλλες περιοχές είχαμε το φαινόμενο της συμφωνίας μεν της απουσίας δε από τις κινητοποιήσεις). Επί της ουσίας αυτό που βλέπουμε είναι μια ισχυρή τάση παραπομπής της όποιας συνέχειας των κινητοποιήσεων είτε στην Πρωτομαγιά είτε στην επέτειο της Μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης είτε και στα δύο, εντάσσοντας τις όποιες κινήσεις σε στενά κομματικούς και προγραμματικούς στόχους και πολύ πιθανά τα αντιπολεμικά αιτήματα θα περιοριστούν και πάλι σε ένα στείρο αντιφασισμό και αντιρατσισμό.

Τα πράγματα,όμως, δεν είναι μη αντιστρέψιμα. Και αυτό γιατί, δυστυχώς για όλους μας, οι κίνδυνοι που μεγαλώνουν μέρα με την μέρα από τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, τις επεμβάσεις και τους πολέμους θα μεγαλώνουν και δεν θα αφήσουν κανέναν στην «ησυχία» του και τα «σχέδιά» του. Η πραγματικότητα θα αναγκάσει πολλούς να βγουν στους δρόμους, γιατί αλλιώς δεν θα μπορούν να δικαιολογηθούν ούτε στον κόσμο τους, ο οποίος είτε τους γυρίζει την πλάτη είτε τους αναγκάζει να κρατούν τα προσχήματα, και κυρίως γιατί οι ανησυχίες και οι φόβοι στα πλαίσια του λαού είναι υπαρκτά φαινόμενα, ξεπερνούν σε μεγάλο βαθμό τις συστημικές ανησυχίες σε σχέση με την Τουρκία και τα Βαλκάνια και έχουν την ανάγκη να βρουν το πεδίο έκφρασής τους και στο κίνημα.

Χρειάζεται όμως και σπρώξιμο. Και εδώ σημαντικό ρόλο καλούνται να παίξουν οι δυνάμεις, τα σχήματα και οι αγωνιστές που συγκροτούν τη Λαϊκή Αντίσταση- Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία. Που παρά και τα δικά της προβλήματα όπως φάνηκαν ιδιαίτερα το διάστημα πριν την Πανελλαδική της Σύσκεψη, έχουν δείξει ότι έχουν τη δυνατότητα να συμβάλουν στην ανάπτυξη αντιπολεμικού και αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, με τις επίμονες παρεμβάσεις και τις πρωτοβουλίες τους για τη διοργάνωση συγκεντρώσεων και διαδηλώσεων όχι μόνο στην Αθήνα αλλά και στις άλλες πόλεις. Δεν είναι δα και πολύ πίσω στο χρόνο η περίπτωση των διαδηλώσεων για τον Ομπάμα, δεν είναι άσχετη με την επιμονή τους η πραγματοποίηση των όποιων διαδηλώσεων τις τελευταίες εβδομάδες.

Οι πρωτοβουλίες αυτές πρέπει να βρουν την έκφρασή τους και στις γειτονιές, αλλά και σε εργασιακούς ή νεολαιίστικους χώρους, με παρεμβάσεις, συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις, με απεύθυνση σε άλλες δυνάμεις για κοινές δράσεις. Έτσι θα συμβάλλουν στην ανατροπή των αντιλήψεων και των πρακτικών που καθηλώνουν τον λαό και το κίνημα. Θα συμβάλουν στο σπάσιμο του μονοπωλίου των εθνικιστών, των φασιστών και του αστικού πολιτικού συστήματος (κράτος, κυβέρνηση, αντιπολίτευση) που τους χρησιμοποιεί στα ζητήματα που αφορούν τον πόλεμο και τον πατριωτισμό.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Καρδίτσα: 2 + 1 λόγοι για να είμαστε παρόντες στη Γενική Συνέλευση της ΕΛΜΕ

0
Πέμπτη 26/4 στις 7μμ στο Εργατικό Κέντρο

Ανακοίνωση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών


1ος. Για να συνεχίσουμε τον αγώνα για το δικαίωμα στην πλήρη και μόνιμη δουλειά, για μαζικούς μόνιμους διορισμούς, ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ μέσα κι έξω από την εκπαίδευση. Οι κινητοποιήσεις του Μάρτη παρά το ότι είχαν απέναντί τους τις απανωτές προσπάθειες της αστικής και ρεφορμιστικής συνδικαλιστικής ηγεσία να τον αποκλιμακώσουν και να τον υπονομεύσουν, κατάφεραν να δημιουργήσουν θετικές παρακαταθήκες. Ένας αγώνας που έκανε κάποια πρώτα μικρά βήματα, που δεν πρέπει να μείνουν μετέωρα.

Γιατί, ο αγώνας για μόνιμους διορισμούς στην εκπαίδευση και για μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων (αναπληρωτών) είναι ένας σπουδαίος αγώνας που έρχεται να αντιπαρατεθεί στον πυρήνα των αντιδραστικών επιλογών του συστήματος. Ο αγώνας αυτός δεν μπορεί να δοθεί με «πειστικά επιχειρήματα» στον αντίπαλο, ούτε με ημερίδες, ούτε με «διαλόγους» με τους σφαγείς των δικαιωμάτων μας, ούτε με πολυδιάσπαση (παραταξιακή, ειδικοτήτων), ούτε με «λογιστικό» υπολογισμό του «πόσοι και με ποια κριτήρια είναι σωστό να διοριστούν», ούτε με αυταπάτες για εύκολες νίκες που θα προκύψουν μέσα από κόλπα και βερμπαλισμούς.

2ος. Για να οργανώσουμε την αντιπαράθεσή μας με το νσχ που φέρνει προς ψήφιση το υπουργείο που αναδιατάσσει την διοικητική δομή της εκπαίδευσης με ενίσχυση του συγκεντρωτισμού και καταργήσεις-συγχωνεύσεις υπηρεσιών και επιχειρεί την επιβολή της αξιολόγησης. Δηλαδή απο τη μια στοχεύουν στον ακόμη μεγαλύτερο συγκεντρωτισμό για να υλοποιηθούν οι αντιδραστικές αναπροσαρμογές που σχεδιάζονται και την “αποκέντρωση” των ευθυνών και του κόστους λειτουργίας της εκπαίδευσης, μετακυλώντας τες σε εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές. Απο την άλλη βαφτίζοντας “το κρέας ψάρι” η κυβέρνηση επιχειρεί να “εμπεδωθεί η κουλτούρα αξιολόγησης”. Δεν πρωτοτυπεί αλλά αντιγράφει την αυτοαξιολόγηση των Σαμαροβενιζέλων. Μια διαδικασία καθόλου “εσωτερική” αφού από το υπουργείο θα καθορίζονται οι θεματικοί άξονες και ο τύπος των σχετικών εκθέσεων. Μ' άλλα λόγια πρόκειται για αξιολόγηση από το υπουργείο με αξιολογούμενους τους εκπαιδευτικούς που λογοδοτούν για την επίτευξη η μη των στόχων που έχουν τεθεί.

Παρά τις δηλώσεις της ΝΔ για κατάργηση της αξιολόγησης, παρά τη στήριξη των ΔΑΚΕ- ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ που καλοδέχονται την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας ως μη τιμωρητική και μιλούν για “καλή” αξιολόγηση” στην εκπαίδευση, η αξιολόγηση είναι εδώ!!! Να πάρουμε στη Γ.Σ. αποφάσεις για ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ-ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ -ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ-ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

3ος. Γιατί πρέπει να παλεύουμε για ζωή με δικαιώματα, αλλά πρέπει να υπερασπίζουμε και την ίδια τη ζωή μας. Τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν απειλητικά από τα Βαλκάνια έως τη Μέση Ανατολή και φανερώνουν τους κινδύνους για όλους τους λαούς της περιοχής. Η κόντρα Αμερικάνων, Ρώσων και των υπολοίπων ιμπεριαλιστών σέρνει λαούς και εθνότητες σε νέους κύκλους σφαγής, τροφοδοτεί συνεχώς τον εθνικισμό και τον σοβινισμό, και αναβαθμίζει συνολικά τα επίπεδα της έντασης εγκυμονώντας ακόμα και κινδύνους ευρύτερης ανάφλεξης.

Οι αντιπολεμικές κινητοποιήσεις που έχουν γίνει μέχρι τώρα είναι σαφώς κάτω από τις αναγκαιότητες. Έχει παίξει το ρόλο της όχι μόνο η ένταση της αντιδραστικής επίθεσης και το κλίμα απογοήτευσης στο λαό, αλλά και η κατάντια των- βασικών κομματιών της Αριστεράς που εδώ και χρόνια έχουν προβοκάρει και έχουν συκοφαντήσει την αναγκαιότητα συγκρότησης αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Όμως, ποτέ δεν είναι αργά! Οι κίνδυνοι για την ειρήνη στην Ανατολική Μεσόγειο και τον κόσμο είναι πιο μεγάλοι από κάθε άλλη φορά. Οι εμπρηστές του πολέμου απειλούν να βάλουν φωτιά σε όλη την γειτονική περιοχή μας και οι φλόγες να έρθουν μέχρι το Αιγαίο και τα Βαλκάνια! Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να ξεσηκωθούν και να πάρουν ενεργά μέρος στο αντιπολεμικό κίνημα. Παλεύοντας να κλείσουν οι βάσεις –ορμητήρια πολέμου. Έξω το ΝΑΤΟ. Να ενώσουμε την φωνή μας μαζί με αυτές των άλλων λαών της περιοχής που ζητάνε να σταματήσει η αιματοχυσία και η ιμπεριαλιστική επέμβαση. Να συμβάλουμε στη συγκρότηση μαζικού αντιιμπεριαλιστικού αντιπολεμικού κινήματος – να υπερασπίσουμε το δικαίωμα στη ζωή κόντρα στους άδικους αντιδραστικούς πολέμους.

Συμμετέχουμε στη Γενική Συνέλευση και αποφασίζουμε αγωνιστικό πρόγραμμα δράσης με απεργιακό βήμα την βδομάδα μετά την Πρωτομαγιά (9/5)

Καρδίτσα 25-4-2018
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΝΑ ΑΝΤΙΤΑΧΘΟΥΜΕ ΣΤΗ ΛΗΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ! | ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΕΗ

0
Με γρήγορους ρυθμούς προχωρά η κυβέρνηση στο ξεπούλημα λιγνιτικών μονάδων και ορυχείων της ΔΕΗ με την νομοθετική ρύθμιση που ψηφίζεται στην Βουλή.

Πριν λίγα χρόνια, οι κυβερνήσεις των αντιλαϊκών και αντεργατικών μνημονίων που καταστρέφουν και το φυσικό πλούτο της χώρας και τις παραγωγικές της δυνατότητες, είχαν δώσει και εκχωρήσει στα ιδιωτικά κεφάλαια το μεγαλύτερο ποσοστό του συστήματος διανομής ηλεκτρικής ενέργειας (ΑΔΜΗΕ) και μέσα από τον διαχωρισμό παραγωγής – διανομής, έρχεται τώρα η παρούσα διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, να διευρύνει το έργο της εκποίησης της μεγαλύτερης βιομηχανικής μονάδας της χώρας, και να δώσει μεγάλο κομμάτι της παραγωγικής της δυνατότητας, βορά στα δόντια των ιδιωτικών αρπακτικών.

Εντείνοντας την αντεργατική επίθεση, καταστροφικά αποτελέσματα θα επιφέρει το νέο αυτό ξεπούλημα τόσο για την τύχη της εργασίας των χιλιάδων εργαζομένων στις μονάδες αυτές, αλλά και για την τύχη των αμοιβών τους, αφού οι ιδιώτες επενδυτές που θα εμπλακούν δεν θα δεσμεύονται από τις ισχύουσες συμβάσεις και κανονισμούς εργασίας.

Αντίστοιχα στις συνθήκες κοινωνικής απαξίωσης, με τα μεγάλα ποσοστά ανεργίας στις περιοχές που υπάρχουν τα ορυχεία και οι λιγνιτικές μονάδες, θα προστεθούν οι επιπτώσεις από το ξεπούλημα αυτό.

Στα πλαίσια των δεσμεύσεων που έχουν υπογραφεί με τους ιμπεριαλιστές δανειστές – τοκογλύφους, η ενεργειακή υποταγή και εξάρτηση της χώρας - η οποία βρίσκεται στη δίνη και των οξύτατων ενδοιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και στον τομέα της ενέργειας - είναι προαπαιτούμενο για να περατωθούν οι αξιολογήσεις που όλο «ολοκληρώνονται», και όλο προκύπτουν και νέες απαιτήσεις που τίθενται στην προκρούστεια κλίνη των νέων αξιολογήσεων.

Η νέα μεγάλη ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ είναι ένα ακόμα στοιχείο που έρχεται να προστεθεί στο βάθεμα της εξάρτησης της χώρας, ένα στοιχείο που διαψεύδει τις απατηλές κυβερνητικές διακηρύξεις περί «τέλους των μνημονίων», μέσα από την αέναη συνέχισή τους, περί «παραγωγικής ανάταξης και ανασυγκρότησης», μέσα από την αποψίλωση των παραγωγικών της δυνατοτήτων, περί «ανάκτησης της κυριαρχίας» και τέλους της επιτροπείας.

Είναι η εφαρμογή μιας πολιτικής που θα έχει καταστροφικές συνέπειες για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά νοικοκυριά που βλέπουν την τιμή του ρεύματος να αυξάνεται διαρκώς, αποδεικνύοντας ότι πίσω από τη λεγόμενη «απελευθέρωση» της αγοράς ενέργειας κρύβονται μόνο νέα βάρη για το λαό και τους εργαζόμενους.

Οι εργαζόμενοι κι ο λαός είναι ανάγκη να υψώσουν με τον αγώνα τους φραγμό στο πέρασμα αυτής της πολιτικής και τον νέο κύκλο ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΗΣΕΩΝ!

ΟΧΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΛΕΗΛΑΣΙΑ!

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ!


25/4/2018
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κάλεσμα μπροστά στη δίκη 26 αγωνιστών της Χαλκιδικής

0


 Η Επιτροπή Αγώνα Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού σας καλεί σε μια σύσκεψη συλλογικοτήτων και φορέων της Θεσσαλονίκης, την Παρασκευή στις 19:30 στον χώρο συνεδριάσεων της, Σωκράτους 14, ισόγειο (απέναντι από το 17ο Γυμνάσιο).

Στις 10 Μάη εκδικάζεται μια μεγάλη υπόθεση, του “Λάκκου Καρατζά”, όπου 26 συναγωνιστές μας θα αντιμετωπίσουν την δίωξη γιατί αγωνίστηκαν για τον τόπο τους. Πρόκειται για διώξεις κακουργηματικού χαρακτήρα που βασίζονται σε ψεύτικες μαρτυρίες, φτιαχτά στοιχεία και παράνομη λήψη DNA. Διώξεις που κρατούν σε ομηρία ολόκληρες κοινωνίες, που αποσκοπούν στην ηθική και οικονομική εξάντληση των συναγωνιστών μας και συνολικά του κινήματος.

H στημένη διαιτησία Δημοσίου-Eldorado τελείωσε, όπως ήταν αναμενόμενο, με νίκη της εταιρείας. Αν και ουσιαστικά η απόφαση δεν επιλύει το νομικό πρόβλημα της εταιρείας, είναι σίγουρο οτι θα χρησιμοποιηθεί σαν άλλοθι για την έκδοση αδειών και τη δημιουργία νέων τετελεσμένων στις Σκουριές.

Δεν πέφτουμε στην παγίδα της "νομιμότητάς" τους. Το κίνημα πρέπει να δώσει δυναμικά την απάντησή του πώς τίποτα δεν τελείωσε και ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι να διώξουμε οριστικά την Eldorado.

Καλούμε σε σύσκεψη για διοργάνωση πορείας στη Θεσσαλονίκη στις 5/5 και συγκέντρωση στα Δικαστήρια Θεσσαλονίκης για συμπαράσταση και αλληλεγγύη στους συναγωνιστές μας που δικάζονται.
........
Η Επιτροπή Αγώνα Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού συνεδριάζει κάθε
Δευτέρα στις 19:30 επι της Σωκράτους 14.

Στοιχεία επικοινωνίας:

e-mail: epitropi.agona.thess.antigold@gmail.com
Facebook: www.facebook.com/epitropiagonathessantigold/
Twitter: @ThessAntigold




ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συνέλευση και ανακοίνωση για τον πόλεμο της ΛΑ - ΑΑΣ Ικαρίας

0
Στις 21 Απρίλη συνεδρίασε η ΛΑ - ΑΑΣ Ικαρίας. Στη συνεδρίαση συμμετείχαν 20 συναγωνιστές. Συζήτησαν για το νέο βομβαρδισμό στη Συρία, την καταστροφή και το θάνατο που φέρνει στους λαούς η εγκληματική πολεμική επέμβαση των ιμπεριαλιστών σ’ όλη την περιοχή. Για το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ. Για τα ελληνοτουρκικά, την όξυνση στο Αιγαίο. Για την ανάγκη να δυναμώσουν, να ενωθούν οι φωνές ενάντια στον πόλεμο των ιμπεριαλιστών και για την υπεράσπιση της ειρήνης. Εκδόθηκε και μοιράζεται σχετική ανακοίνωση:


Λαϊκή Αντίσταση Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία Ικαρίας  
(ΛΑ ΑΑΣ)
Απρίλης 2018


Ανακοίνωση Καταγγελία

Οι φονιάδες των λαών Αμερικάνοι, με τη συμμετοχή Αγγλίας και Γαλλίας, αυτοί που χρόνια τώρα καταστρέφουν χώρες (Αφγανιστάν, Ιράκ, Γιουγκοσλαβία, Λιβύη,……), βομβάρδισαν ξανά την ήδη ρημαγμένη Συρία. Οι «δημοκρατικές» δυνάμεις της Δύσης ανέδειξαν για πολλοστή φορά τις αξίες της, αυτές στις οποίες αναφέρεται διαρκώς και ο σημερινός πρωθυπουργός της χώρας Τσίπρας.
Με πιο τρόπο; Κατάργησαν τα κοινοβούλιά τους, κουρέλιασαν ξανά τον ΟΗΕ και αποφάσισαν σε μια νύχτα τρεις, Τραμπ, Μέι, Μακρόν, να ματοκυλίσουν πάλι τον λαό της Συρίας. Η προβοκάτσια με τα χημικά που είχαν στήσει λίγες μέρες πριν δεν τους έβγαινε και πριν πάει η αρμόδια υπηρεσία για να διαπιστώσει αν και από ποιους ρίχτηκαν χημικά, ανατίναξαν, όπως λένε, τις εγκαταστάσεις παραγωγής χημικών του Άσαντ, που αν υπάρχουν, θα μολύνονταν όχι μόνο η Συρία και τα παιδιά της αλλά όλη η ευρύτερη περιοχή.

Ο πραγματικός λόγος της επέμβασης
  • είναι το γεγονός ότι η Συρία κέρδιζε σ’ αυτό τον 7χρονο πόλεμο που της είχαν κηρύξει οι δυτικοί ιμπεριαλιστές με τα όργανά τους (ISIS, «δημοκρατικός» στρατός…..) και εδραιωνόταν η θέση της ιμπεριαλιστικής Ρωσίας, σύμμαχος της Συρίας, στην περιοχή.
  • είναι ο λυσσαλέος ανταγωνισμός των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσίας ) στην περιοχή.
  • είναι να προχωρήσουν μετά τον έλεγχο της Συρίας στους επόμενους στόχους, με πρώτο το Ιράν.

Για να αντιληφθούμε πόσο παραπλανητική, θρασύτατα ψεύτικη και υποκριτική είναι η προπαγάνδα που κατακλύζει τα απόλυτα ελεγχόμενα παγκόσμια ΜΜΕ, τα οποία διαδίδουν ότι τάχα ένοιαξαν τους φονιάδες των λαών οι θάνατοι από χημικά, να μην ξεχνάμε ότι μόνο στην περίπτωση της Συρίας από τότε που της κήρυξαν τον πόλεμο έχουμε:
◾ 600 χιλιάδες νεκρούς, αμέτρητους τραυματίες

◾ Εκατομμύρια πρόσφυγες με χιλιάδες απώλειες στη θανατηφόρα διαδρομή, στοιβαγμένους σαν τα ζώα στα χοτ σποτ της Τουρκίας και της Δύσης.

◾ Κατεστραμμένες υποδομές και πολιτιστικά μνημεία.
Αυτά είναι μερικά από τα αποτελέσματα της εγκληματικής επέμβασης των ιμπεριαλιστών.

Σ΄ αυτή τη θανατηφόρα για τους λαούς μοιρασιά, επιδιώκουν μερίδιο και περιφερειακές δυνάμεις όπως
  • η Τουρκία που κατέλαβε το Αφρίν κουρδική περιοχή της βόρειας Συρίας, με θύματα εκατοντάδες νεκρούς, (κανείς δεν μιλάει γι’ αυτούς), χωρίς να την εμποδίζουν ΗΠΑ, Ρωσία και αμφισβητώντας τη συνθήκη της Λοζάνης, ζητάει νησιά στο Αιγαίο και ΑΟΖ και όπως ήταν αναμενόμενο χαιρέτησε την νέα επέμβαση των δολοφόνων συμμάχων της στη Συρία,
  • Το Ισραήλ από τη μια δολοφονεί καθημερινά δεκάδες άοπλους Παλαιστίνιους, ούτε γι’ αυτούς μιλάει κανείς, κι από την άλλη βομβαρδίζει στόχους στη Συρία.
Η κυβέρνηση Σύριζα ΑΝΕΛ δίνει γη και ύδωρ στους δολοφόνους των λαών. Παραχωρεί το Αιγαίο στο ΝΑΤΟ, διευκολύνοντάς το στους εγκληματικούς πολέμους του, αναβαθμίζει τις αμερικάνικες βάσεις στη Σούδα, μετατρέπει τη χώρα σε ορμητήριο και στόχο των ιμπεριαλιστών και παραμυθιάζει το λαό ότι οι λύκοι που καθημερινά διαπράττουν εγκλήματα πολέμου θα μας προστατέψουν, όπως «προστάτεψαν» και οι ρωσικές βάσεις τη Συρία.

Πατριώτες δημοκράτες αντιφασίστες

Να διαδηλώσουμε την αντίθεσή μας στον πόλεμο των ιμπεριαλιστών.

Να ξεσκεπάσουμε την ύπουλη παραπλανητική προπαγάνδα τους

Έξω το ΝΑΤΟ και οι βάσεις του θανάτου

Έξω η ΕΕ και το ΔΝΤ

Αλληλεγγύη στο λαό της Συρίας, της Παλαιστίνης και σ’ όλους τους λαούς θύματα των επεμβάσεων των ιμπεριαλιστών.

Αγώνας ενάντια στον πόλεμο. Αγώνας για την ειρήνη
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Παρέμβαση στο 8ο τακτικό συνέδριο της ΟΣΥΠΕΣΔΔΑ

0
ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ 8ο ΤΑΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΣΥΠΕΣΔΔΑ

Από το προηγούμενο συνέδριο της ΟΣΥΠΕΣΔΔΑ έχουν μεσολαβήσει τρία χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, τρία χρόνια συνεχούς επίθεσης και ακόμα μεγαλύτερης επιδείνωσης της ζωής μας. Το τρίτο μνημόνιο, τα νέα αντεργατικά και αντιλαϊκά προαπαιτούμενα, που σαρώνουν με τη διαδικασία του κατ' επείγοντος, οι μειώσεις συντάξεων και μισθών, μα και τα επικίνδυνα φιλοπόλεμα ιμπεριαλιστικά παιχνίδια στην Ανατολική Μεσόγειο, ο εθνικισμός και ο σοβινισμός πάνω από το Αιγαίο, διαμορφώνουν ένα ιδιαίτερα εφιαλτικό τοπίο.

Οι εργαζόμενοι στο δημόσιο δεν θα μπορούσαν να είναι εξαίρεση. Η "αισιοδοξία" των πρώτων ημερών ΣΥΡΙΖΑ και οι αυταπάτες περί δήθεν ασυλίας των δημοσίων υπαλλήλων, διαλύθηκαν μετά τις υπέρογκες κρατήσεις και τη φοροληστεία του νέου μισθολογίου, το νέο αντιασφαλιστικό τερατούργημα, την εκβιαστική τροπολογία για την, με κάθε τρόπο και κόστος, εφαρμογή της αξιολόγησης. Ακόμα και το περίφημο ξεπάγωμα των μισθολογικών ωριμάνσεων από 1/1/2018, που η κυβερνητική προπαγάνδα σκοπίμως βαφτίζει αύξηση, αποδείχθηκε ψέμα, καθώς τα όποια ψίχουλα ενσωματώνονται στην προσωπική διαφορά και όχι μόνο τελικά δεν αυξάνεται το καθαρό εισόδημα, αλλά αντιθέτως μειώνεται καθώς ως εισόδημα έχει εφαρμοστεί κρατήσεις για ασφαλιστικές εισφορές που ως προσωπική διαφορά δεν είχε. Και δεν έχει εφαρμοστεί ακόμα η κινητικότητα, που μετά την πρώτη εφαρμογή θα φέρει και απολύσεις και αναγκαστικές μετακινήσεις, το μεγάλο πακέτο των ιδιωτικοποιήσεων και του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, η αξιολόγηση για τα επόμενα έτη που παραμένει ανοιχτός λογαριασμός.

Σε όλα αυτά η κυβέρνηση, διαστρεβλώνοντας τη πραγματικότητα, προσπαθεί να μας πείσει ότι "έρχεται η ανάπτυξη", ότι "θα βγούμε από τα μνημόνια", γνωρίζοντας πολύ καλά ότι τίποτα από αυτά δεν θα συμβεί. Εν αντιθέσει, η επίθεση θα συνεχιστεί αμείωτη και οι δεσμεύσεις για "διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στο δημόσιο" θα παραμείνουν απειλητικές. Φροντίζει δε να διατηρεί σκοπίμως στην επικαιρότητα το ενδεχόμενο των εκλογών, κραδαίνοντας στους δημόσιους υπαλλήλους την "απειλή Μητσοτάκη", καλλιεργώντας νέες αυταπάτες, παγώνοντας τις όποιες αντιστάσεις και σπέρνοντας το φόβο και την ηττοπάθεια.

Οι συνδικαλιστικές παρατάξεις ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚ, που στήριξαν τις κυβερνήσεις των δυο πρώτων μνημονίων, συνεχίζουν να κυριαρχούν συνδικαλιστικά στο δημόσιο. Οι μεν πρώτοι εισπράττοντας την αποδοκιμασία της κυβέρνησης και ποντάροντας στη διάδοχη κατάσταση, οι δε δεύτεροι καθισμένοι στις "δάφνες" μιας προηγούμενης περιόδου που ακόμα δίνει καύσιμα, ελπίζοντας σε μια μελλοντική επανεμφάνιση του πολιτικού τους φορέα σε ρόλο κλειδί. Οι δε παρατάξεις που αναφέρονται στον ΣΥΡΙΖΑ, μετά από παλινωδίες και διασπάσεις, συνεχίζουν στη γραμμή του εφησυχασμού και της στήριξης της κυβερνητικής πολιτικής, αντιμετωπίζοντας εχθρικά, έως και ρεβανσιστικά, όποια φωνή αναγνωρίζει την πραγματικότητα. Τέλος οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ παραμένουν στον "καθαρό" δρόμο των μοναχικών αγώνων οπισθοφυλακής και διαμαρτυρίας, που σε καμία περίπτωση δεν ενθαρρύνει τη δημιουργία όρων ανατροπής αυτής της κατάστασης.

Το μεγάλο, λοιπόν, ζητούμενο παραμένει το πώς οι εργαζόμενοι θα μπορέσουν να ανατρέψουν τη βάρβαρη πολιτική που είναι ακόμη εδώ, πώς θα αποτινάξουν ολοκληρωτικά το ζυγό των μνημονίων, τα βαρίδια των ηγεσιών που δεν θέλουν και ούτε μπορούν να μπουν μπροστά για να απαλλαχθεί η χώρα από την ιμπεριαλιστική εξάρτηση και την άγρια καπιταλιστική εκμετάλλευση. Και μπορούν να το κάνουν. Ενδεικτική η περίπτωση της μάχης κόντρα στην αξιολόγηση, που ενώ δεν δόθηκε με τους καλύτερους όρους, με ένα μέσο πάλης (απεργία - αποχή) προβληματικό, με την ΑΔΕΔΥ να μην είναι ουσιαστικά αντίθετη στην αξιολόγηση αλλά σε πτυχές της, με τα εκβιαστικά διλήμματα της κυβέρνησης και με αμφιλεγόμενα ποσοστά συμμετοχής, ανάγκασε τελικά τη κυβέρνηση, μπροστά στο φόβο νέας απεργίας, να νομοθετήσει την ηλεκτρονική εφαρμογή της και να ανταποκριθεί στο "διάλογο" της ΑΔΕΔΥ.

Οι σύνεδροι της Αγωνιστικής Κίνησης Εθνικού Τυπογραφείου, Πετρούλια Όλγα και Χαχάμης Χαράλαμπος και ο σύνεδρος του Συλλόγου της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλλων, Κουμπούρας Γιώργος, με βάση τη σύγκλιση που παρουσιάζουν οι πολιτικές τους θέσεις, παρεμβαίνουν από κοινού στο συνέδριο της ΟΣΥΠΕΣΔΔΑ για να στηρίξουν τη γραμμή της αντίστασης και το ζωντάνεμα των σωματείων και των συλλόγων σε αγωνιστική κατεύθυνση, κόντρα στη λογική της ανάθεσης, της συνδιαλλαγής, της συνδιαχείρισης, της συνυπευθυνότητας με το αστικό κράτος, και της ταξικής συνεργασίας.
Μια γραμμή που για χρόνια υπηρετούν και δεσμεύονται να υπηρετήσουν και στο μέλλον.
  • ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
  • ΑΥΞΗΣΗ ΜΙΣΘΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ
  • ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΤΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ
  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
  • ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ
  • ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ, ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΛΑΟ
  • ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
http://deltioaket.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ινδία: Σφαγή μαοϊκών ανταρτών

0
Σύμφωνα με καθεστωτικά ινδικά Μέσα, που αναπαράγουν τις επίσημες κρατικές ανακοινώσεις, οι αστυνομικές και παραστρατιωτικές συμμορίες και ειδικές αντί-αντάρτικες μονάδες προχώρησαν σε μια άνευ προηγουμένου σφαγή μαοϊκών ανταρτών την Κυριακή 22 Απριλίου και την Δευτέρα 23 Απριλίου.

Σύμφωνα πάντα με αυτές τις ανακοινώσεις 37 αντάρτες, άνδρες και γυναίκες, σκοτώθηκαν σε περιοχή που βρίσκεται στα σύνορα των πολιτειών Μαχαράστρα και Τσατίσγκαρ, περίπου χίλια χιλιόμετρα ανατολικά της Βομβάης στην κεντρική Ινδία. Τα πτώματα μερικών εξ αυτών βρέθηκαν να επιπλέουν στην κοίτη του ποταμού Ιντραβάτι. Από τους 37 οι 19 είναι γυναίκες. Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία οι περισσότεροι αντάρτες περικυκλώθηκαν και δολοφονηθήκαν δίχως να δοθεί μάχη, σε μια απομακρυσμένη δασική περιοχή. Στην συνέχεια ακολούθησε καταδίωξη και εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην ευρύτερη περιοχή. Τον τελευταίο καιρό οι ινδικές ομοσπονδιακές αρχές σε συνεργασία με τις δυνάμεις των δύο πολιτειών έχουν εξαπολύσει μια μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση με στόχο να αποτρέψουν την εξάπλωση του ναξαλίτικου κινήματος στην Μαχαράστρα. Εκ μέρους του ΚΚ Ινδίας (Μαοϊκού) και του Επαναστατικού Λαϊκού Στρατού δεν υπάρχουν προς το παρόν ανακοινώσεις.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αντιιμπεριαλιστική - αντιπολεμική κινητοποίηση στην Αθήνα

0

Στην Αθήνα χθες Τρίτη 24/4 πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση και πορεία που αποφασίστηκε στη σύσκεψη που κάλεσε η ΛΑ - ΑΑΣ την προηγούμενη Πέμπτη.

Στη συγκέντρωση εκτός από τη ΛΑ-ΑΑΣ συμμετείχαν και Τούρκοι συναγωνιστές, από την Επιτροπή Αλληλεγγύης, καθώς και συναγωνιστές που δεν ανήκουν σε αυτή. Αρχικά συγκεντρώθηκαν στη συμβολή της Ερμού με τη πλατεία Συντάγματος και αφού για αρκετή ώρα διαβάζονταν η ανακοίνωση της ΛΑ - ΑΑΣ και μοιραζόταν η προκήρυξή της αποφασίστηκε να γίνει πορεία προς το Μοναστηράκι όπου και έληξε η σημερινή αντιπολεμική - αντιιμπεριαλιστική παρέμβαση με κάλεσμα προς τους εργαζόμενους της Αθήνας και τη νεολαία να συμμετέχουν στις απεργιακές κινητοποιήσεις της Πρωτομαγιάς.

Για άλλη μια φορά αναδείχθηκε η αναγκαιότητα για την ύπαρξη μαζικού, λαϊκού αντιπολεμικού κινήματος μιας και οι ανησυχίες του κόσμου είναι υπαρκτές και εκδηλώνονται με κάθε ευκαιρία. Το ζητούμενο είναι ότι απ' ότι φαίνεται η Αριστερά στο σύνολό της αδυνατεί να πάρει τις σχετικές πρωτοβουλίες αφήνοντας χώρο στο σύστημα ώστε να διοχετεύει αυτή την ανησυχία στα μονοπάτια του εθνικισμού, του ρατσισμού και του φασισμού, παρά το ότι όλοι στα λόγια εστιάζουν στην επικινδυνότητα των καταστάσεων που δημιουργούνται από τις παρεμβάσεις των ιμπεριαλιστών στην ευρύτερη περιοχή, παρά το χτύπημα στη Συρία και παρά την εμπλοκή της χώρας σε αυτές.




ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

24 Απρ 2018

Για τα γεγονότα στη Μυτιλήνη

0
Το βράδυ 22 προς 23 Απριλίου στην πόλη της Μυτιλήνης γίναμε μάρτυρες πολύωρων βίαιων δολοφονικών επιθέσεων απέναντι σε πρόσφυγες-μετανάστες. Μετά την καθιερωμένη υποστολή της σημαίας, ομάδες καθοδηγούμενες από ακροδεξιά και φασιστικά στοιχεία ξεκίνησαν τις προκλήσεις προετοιμάζοντας το έδαφος για αυτά που θα επακολουθούσαν.

Η διαμαρτυρία των προσφύγων-μεταναστών στην πλατεία Σαπφούς για τις άθλιες συνθήκες στο κέντρο κράτησης και το δικαίωμα τους για να αποκτήσει η ζωή τους μία προοπτική είχε ενοχλήσει ιδιαίτερα την τοπική δημοτική αρχή, η οποία σε συνεργασία τόσο με την Νέα Δημοκρατία όσο και την -από την κυβέρνηση καθοδηγούμενη- αστυνομία επιζητούσαν τρόπους να σπάσουν την κινητοποίηση.

Απέναντι στο αυτονόητο δικαίωμα των προσφύγων για το δικαίωμα στην ζωή κινήθηκε όλο το σύστημα αστυνομίας - κράτους - παρακράτους για να καταστείλει αυτά τα βασικά δικαιώματα. Το μένος του συστήματος ήταν τόσο μεγάλο που φάνηκε να επιζητάει νεκρούς.

Ο λαός της Λέσβου θα πρέπει να υψώσει το ανάστημα του απέναντι στο σύστημα και να αποτινάξει την προπαγάνδα που θέλει τον φτωχό και τον κατατρεγμένο άξιο της μοίρας του. Ο τόπος μας έχει γίνει ορμητήριο των ιμπεριαλιστών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ που βομβαρδίζουν, πλιατσικολογούν και πίνουν κυριολεκτικά το αίμα σε ολόκληρες χώρες. Αυτοί είναι οι εχθροί των λαών, αυτοί ευθύνονται που ξενιτεύονται οι λαοί όπως και ο δικός μας που έχει χάσει από την αρχή της κρίσης τουλάχιστον 500,000 νέες και νέους.

Φιλοκυβερνητικοί κύκλοι μετά τα επεισόδια για ακόμα μία φορά χρησιμοποιούν τους πρόσφυγες για να ξεπλύνουν τις ευθύνες της κυβέρνησης για την φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής. Από δίπλα και μαζί οργανώσεις και ΜΚΟ που αναφέρονται και λογοδοτούν σε ιμπεριαλιστικά κέντρα (Αμερική, Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία) με το ένα χέρι πληρώνονται από αυτές και με το άλλο εκφράζουν την «ευαισθησία» τους στο προσφυγικό δράμα.

Καταγγέλλουμε στους εργαζόμενους και τη νεολαία της Λέσβου τη βάρβαρη αντιπροσφυγική πολιτική της κυβέρνησης που κάτω από τον εύσχημο τίτλο των «ανοιχτών δομών» έχει φυλακίσει τουλάχιστον 7.000 πρόσφυγες σε απάνθρωπες συνθήκες.

Καταγγέλλουμε την πολιτική της φασιστικοποίησης, την πολιτική των απαγορεύσεων και της τρομοκράτησης ενάντια σε κάθε αγωνιστή και συλλογικότητα, ενάντια στο λαό και τη νεολαία που προωθεί η κυβέρνηση και στρώνει έτσι το έδαφος στις φασιστικές, ρατσιστικές και αντιδραστικές δυνάμεις.
  • Λαός και πρόσφυγες/μετανάστες: Κοινά δικαιώματα, κοινοί εχθροί, κοινή πάλη!
  • Κάτω η κρατική τρομοκρατία!
  • Δεν περνά ο φασισμός, ρατσισμός, εθνικισμός!

Μυτιλήνη 24/04/2018
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πρόσφυγες: Πόλεμοι, πνιγμοί, κάθε είδους εκμετάλλευση, άθλιες συνθήκες και καταστολή!

0
Στα μέσα του Μάρτη πνίγηκαν 16 άνθρωποι στα νερά του Αιγαίου. Πρόσφυγες που αναζητούσαν ένα καλύτερο μέλλον από αυτό των πολέμων στις χώρες τους που ολοένα και εντείνονται. Η εισβολή της Τουρκίας στο Αφρίν αύξησε κατακόρυφα σε πολλές εκατοντάδες χιλιάδες τους πρόσφυγες. Με το που μαθεύτηκε ο πνιγμός αυτών των ανθρώπων άρχισαν οι πάντες να εκφράζουν το συγκλονισμό τους. Από κρατικούς μηχανισμούς, κόμματα της αστικής αντιπολίτευσης μέχρι και την κυβέρνηση, ακόμη πιο συγκλονισμένος παρουσιάστηκε ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Δημήτρης Βίτσας. Σχεδόν κατήγγειλε τις κυβερνητικές πολιτικές που εκμεταλλεύονται τον πόνο των προσφύγων. Ξεχείλισε από ανθρωπισμό ο υπουργός που με τη βούλα της κυβέρνησής του στηρίζει τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, στηρίζει και εφαρμόζει τη συμφωνία μεταξύ Ε.Ε. - Ελλάδας και Τουρκίας, τη συμφωνία για περιορισμό των ροών προσφύγων προς την Ευρώπη πάση θυσία -με τη λέξη θυσία να εννοείται κυριολεκτικά αυτή τη φορά-, δεν επιτρέπει τη συνέχιση της μετακίνησής τους προς τις χώρες που θέλουν, τους στοιβάζει σε άθλια στρατόπεδα συγκέντρωσης, καθιστώντας τους μεταξύ άλλων εκμεταλλεύσιμους από διάφορα κυκλώματα σε οικονομικό επίπεδο αλλά και σε πολιτικό σιγοντάροντας το ρατσισμό και το φασισμό. Τους διαιρεί σε δικαιούχους και μη ασύλου μέσω της επίπλαστης διάκρισης προσφύγων πολέμου και οικονομικών μεταναστών ανάλογα τη χώρα προέλευσης, απελαύνει τους περισσότερους στις χώρες προέλευσής τους χωρίς να ενδιαφέρεται για την τύχη τους.

Κανείς δεν μπορεί να πιστέψει ότι ο πνιγμός αυτών των ανθρώπων οφείλεται στην ολιγωρία του Λιμενικού Σώματος το οποίο, παρά τις προειδοποιήσεις και την ενημέρωση ότι βουλιάζει το σκάφος, κινητοποιήθηκε με καθυστέρηση 24 ωρών και όχι στις πολιτικές κατευθύνσεις οι οποίες στ’ όνομα της πάταξης δήθεν της παράνομης διακίνησης ανθρώπων και του χτυπήματος των συγκεκριμένων κυκλωμάτων δημιουργούν τέτοιου είδους «καθυστερήσεις» ώστε να περάσει το μήνυμα όχι στους διακινητές αλλά στους ίδιους τους πρόσφυγες που θα πρέπει να σκεφτούν καλά το ρίσκο.

Εκμετάλλευση των προσφύγων από τις κυβερνήσεις προφανώς και υπάρχει. Έχουν μετατραπεί σε μέσο εκβιασμών και πολιτικών και οικονομικών παζαριών μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, μεταξύ Τουρκίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αποτελούν το φόβητρο που επισείει για το άνοιγμα της «κάνουλας» και τη μαζική εισροή τους κατ’ αρχήν στην Ελλάδα και έπειτα στην υπόλοιπη Ε.Ε. η πλευρά της τούρκικης κυβέρνησης. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι τον τελευταίο μήνα και με την αύξηση της έντασης των σχέσεών της με την Ελλάδα και την Ε.Ε. η ροή των προσφύγων αυξήθηκε κατακόρυφα, επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά αυτό που εκτιμούσαμε από την αρχή της έκρηξης των προσφυγικών κυμάτων, ότι η ροή τους εξαρτάται κατά κύριο λόγο από πολιτικούς λόγους. Είναι πράγματι εντυπωσιακός ο συντονισμός των κυκλωμάτων διακίνησης με τις πολιτικές της τούρκικης κυβέρνησης και όχι μόνο.

Στην Ελλάδα η κυβέρνηση, εφαρμόζοντας την πολιτική ανάσχεσης της πορείας των προσφύγων προς την Ευρώπη, που «συμφώνησε» με την Ε.Ε., κρατά όσους κατορθώνουν να περάσουν σε άθλια στρατόπεδα στα νησιά και την υπόλοιπη χώρα. Τους διαχωρίζει όπως αναφέραμε ήδη σε δικαιούχους ασύλου και σε απελάσιμους, απελαύνει τους περισσότερους προς την Τουρκία ή τις χώρες προέλευσής τους και αφήνει τους υπόλοιπους μέχρι να βρεθεί τρόπος, αν βρεθεί, να ταξιδέψουν προς τους προορισμούς που θέλουν να ζουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, καθιστώντας τους έτσι και εκμεταλλεύσιμους από κάθε είδους ντόπιο ή άλλο εκμεταλλευτή. Ελάχιστοι, με βάση τις αναγκαιότητες, είναι οι «τυχεροί» που μεταφέρονται σε σπίτια σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ και κάποιοι, αρκετά λιγότεροι, φιλοξενούνται σε καταλήψεις και «κινηματικές» δομές.

Εκμεταλλεύσιμοι πολιτικά είναι βέβαια και από την εδώ πλευρά. Όχι μόνο από τους φασίστες και τους ρατσιστές αλλά και το κράτος, την κυβέρνηση και το αστικό πολιτικό σύστημα που τους χρησιμοποιεί ως φόβητρο για το λαό και αποπροσανατολιστικά σε σχέση με το από κινδυνεύει την ώρα που οι ιμπεριαλιστές αλωνίζουν στη χώρα πολιτικά και οικονομικά, που έχουν μετατρέψει το Αιγαίο και τα λιμάνια των νησιών σε θάλασσα και αγκυροβόλια των στόλων τους, μετατρέποντας την ανεξαρτησία της χώρας σε μια κούφια φράση και δημιουργώντας ολοένα και μεγαλύτερους κινδύνους πολεμικής εμπλοκής για το λαό μας.

Το πλέον άθλιο στρατόπεδο συγκέντρωσης είναι αυτό της Μόριας στη Λέσβο. Φτιαγμένο για 3.000 ανθρώπους ενώ πλέον τα νούμερα που εκτιμώνται, γιατί ακριβή δεν ανακοινώνει κανείς, κυμαίνονται από 5.500 έως 7.500! Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φαντασία για να καταλάβει κανείς πώς ζουν αυτοί οι άνθρωποι στοιβαγμένοι σε κοντέινερ και σκηνές ή για να καταλάβει ότι ζουν σε ένα γκέτο -στο οποίο απαγορεύεται η πρόσβαση σε οποιαδήποτε κινηματική συλλογικότητα- όπου μπορούν άνετα να γίνουν ευάλωτοι σε κάθε είδους κυκλώματα οικονομικής και άλλης εκμετάλλευσης.

Σύμφωνα με καταγγελίες, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου επιχειρηματίες, ντόπιοι και μη, τους χρησιμοποιούν ως φτηνό, έως και τσάμπα εργατικό δυναμικό, για να μην πούμε για το βρώμικο ρόλο που παίζουν αρκετές ΜΚΟ ακόμη και για το ζήτημα της μετακίνησής τους προς άλλες χώρες. Τα γνωστά-άγνωστα κυκλώματα για τα οποία καμιά κυβέρνηση δεν γνωρίζει τίποτα αλλά κατά τα άλλα τα καταγγέλλει. Πολιτικά την παρουσία τους την εκμεταλλεύονται οι φασίστες για να δημιουργούν αντιθέσεις με τους μόνιμους κατοίκους του χωριού και του νησιού. Δεν είναι και λίγες οι φορές που στοχοποιούνται για κλοπές και ληστείες που διέπραξαν άλλοι, κάθε άλλο παρά πρόσφυγες. Αρνητικό ρόλο, δυστυχώς, παίζουν και ορισμένοι αλληλέγγυοι, κυρίως από το εξωτερικό, που στοχοποιούν ως υπεύθυνους για την αθλιότητα τους ντόπιους, αδυνατώντας(;) να δουν παραπέρα, δημιουργώντας ένα αντίστροφο αντίπαλο πνεύμα ανάμεσα στους πρόσφυγες. Η απελπισία οδηγεί ακόμη και σε αυτοκτονίες, με πιο πρόσφατη την αυτοπυρπόληση ενός πρόσφυγα, σε αντιθέσεις έως και συγκρούσεις μεταξύ τους, όχι τόσο στη βάση των εθνοτικών αντιθέσεων που προβάλλουν τα ΜΜΕ όσο στη βάση της επιβίωσης, αλλά και σε εξεγέρσεις οι οποίες βέβαια αντιμετωπίζονται με άγρια καταστολή.

Το να ξεσηκώνονται λοιπόν οι πρόσφυγες της Μόρια και να διεκδικούν το δικαίωμά τους για μια άλλη προοπτική όπως αυτοί την κρίνουν αντί να στοιβάζονται με το ζόρι εδώ είναι απολύτως δικαιολογημένο. Και είναι αναγκαίο όλοι όσοι τους έχουν γνήσια συμπαρασταθεί ως τώρα να μετατρέψουν την αλληλεγγύη τους σε κίνημα διεκδίκησης.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

1η ΜΑΗ - ΜΕΡΑ ΑΓΩΝΑ - ΜΕΡΑ ΤΙΜΗΣ

0
1η Μάη

ΜΕΡΑ ΑΓΩΝΑ
ενάντια στην εκμετάλλευση, τη βαρβαρότητα και τον πόλεμο
ΜΕΡΑ ΤΙΜΗΣ
των αγώνων και της ιστορίας του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος

132 χρόνια από την απεργία του 1886 στο Σικάγο για την καθιέρωση της οκτάωρης δουλειάς και 128 χρόνια από το 1890 και την καθιέρωση από την Β΄ Διεθνή της Πρωτομαγιάς ως ημέρα αγώνα και διεκδικήσεων της εργατικής τάξης, η φετινή Πρωτομαγιά έχει μια ιδιαίτερη συμβολική αξία για τη χώρα μας, καθώς φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από την ίδρυση του ΣΕΚΕ (ΚΚΕ). Φέρνει στο νου την εποποιία των αγώνων της εργατικής τάξης και των κομμουνιστών στη χώρα, τις μικρές και τις -πολλές- μεγάλες στιγμές αυτής της εποποιίας, τις τεράστιες δοκιμασίες που πέρασε και τις αναρίθμητες θυσίες που έκανε η εργατική τάξη της χώρας μας σε άμεση σχέση με την πορεία του κομμουνιστικού κινήματος.

Σε αυτά τα 100 χρόνια αποδείχτηκε περίτρανα -και στην περίπτωση της χώρας μας- ότι το κίνημα της εργατικής τάξης και το κομμουνιστικό κίνημα είναι άμεσα συνυφασμένα, αδιάρρηκτα δεμένα και τροφοδοτούν το ένα το άλλο. Αποδείχτηκε περίτρανα ότι χωρίς τις κομμουνιστικές ιδέες και την κομμουνιστική κοσμοθεωρία, δηλαδή τη θεωρία της εργατικής τάξης, το εργατικό κίνημα δεν μπορεί να παλέψει ούτε τα μικρά ούτε τα μεγάλα ζητήματα της τάξης και είναι καταδικασμένο να οδηγηθεί στην υποχώρηση και την ήττα. Παράλληλα, όμως, αποδείχτηκε ότι το προχώρημα της κομμουνιστικής θεωρίας, η δυνατότητά της να απαντάει στις ιδιαίτερες συνθήκες που διαμορφώνονται σε μια χώρα, αλλά και παγκόσμια, και να εξοπλίζεται στον αγώνα της ενάντια στις δυνάμεις του κεφάλαιου και του ιμπεριαλισμού, δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τη ζωντανή συμβολή της αγωνιζόμενης εργατική τάξης, της μόνης κοινωνικής δύναμης που μπορεί να ηγηθεί προς την κατεύθυνση της ανατροπής του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος.

Η Πρωτομαγιά είναι εκείνη η ημέρα που συμπυκνώνει με έναν ξεκάθαρο τρόπο αυτήν τη σχέση. Γι’ αυτό και η αστική τάξη επιδιώκει πάντοτε τον ιδεολογικό αποχρωματισμό της, την εξουδετέρωσή της ή και το άμεσο χτύπημά της, όπως γίνεται σε αρκετές χώρες κάθε χρόνο όπου οι πρωτομαγιάτικες διαδηλώσεις κρίνονται παράνομες και χτυπιούνται βίαια από τα καθεστώτα.

Αυτό έγινε και στη χώρα μας στη διάρκεια των 128 χρόνων από την καθιέρωση της Εργατικής Πρωτομαγιάς. Από την Πρωτομαγιά του 1924 που χτυπήθηκε βάναυσα από τη δικτατορία του Πάγκαλου με έναν νεκρό εργάτη, πολλούς τραυματίες και δεκάδες συλληφθέντες σε Αθήνα και Πειραιά, μέχρι την Πρωτομαγιά του 1936 που ταυτίστηκε με τον μεγάλο απεργιακό ξεσηκωμό των καπνεργατών της Θεσσαλονίκης και την πολυήμερη απεργία τους που χτυπήθηκε ανελέητα από την κυβέρνηση Μεταξά με 12 νεκρούς και 32 βαριά τραυματισμένους εργάτες. Αλλά και με αποκορύφωμα την Πρωτομαγιά του 1944 την οποία σκόπιμα επέλεξαν οι ναζιστικές δυνάμεις κατοχής για να εκτελέσουν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής τους 200 ήρωες κομμουνιστές ως αντίποινα, αλλά και ως ένδειξη του επιθανάτιου ρόγχου του ναζιφασισμού και των δυνάμεων του Άξονα που ηττούνταν από τη σκληρή μάχη που έδιναν οι λαοί με πρωτοπόρους τους κομμουνιστές και τη Σοβιετική Ένωση.

Η φετινή Πρωτομαγιά, λοιπόν, 100 χρόνια μετά την ίδρυση του ΣΕΚΕ (ΚΚΕ), αλλά και της ΓΣΕΕ, αποτελεί με τον δικό της, ιδιαίτερο τρόπο ΜΕΡΑ ΤΙΜΗΣ των αγώνων και της ιστορίας του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος. Και αποτελεί μια καλή ευκαιρία αποτίμησης αυτού του αιώνα αγώνων και θυσίας, και των απαραίτητων συμπερασμάτων που θα συμβάλουν στην ανασυγκρότηση της εργατικής τάξης και του κομμουνιστικού κινήματος. Γιατί αυτό που χαρακτηρίζει την κατάσταση του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος είναι η βαθιά και ολόπλευρη ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική αποσυγκρότηση. Και η ανάγκη που προκύπτει -περισσότερο από ποτέ- είναι η οικοδόμηση των όρων για την ανασυγκρότησή τους.

Δεν πρόκειται για μια απλή επίκληση. Πρόκειται για ζωτική ανάγκη, καθώς η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει την εργατική τάξη και τις λαϊκές μάζες, σε όλο τον κόσμο, αντιμέτωπες με τεράστιες και επικίνδυνες προκλήσεις. Με πιο μεγάλη και επικίνδυνη αυτή ενός γενικευμένου πολέμου ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές, οι οποίοι δεν θα διστάσουν να προκαλέσουν νέες εκατόμβες νεκρών προκειμένου να εξασφαλίσουν την παγκόσμια κυριαρχία μέσα από ένα νέο μοίρασμα του κόσμου. Η πρόσφατη επίθεση ΗΠΑ - Γαλλίας - Βρετανίας στη Συρία ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο για μια τέτοια εξέλιξη, καθώς αποτέλεσε μία σαφή και άμεση πρόκληση προς τον ρώσικο ιμπεριαλισμό. Πρόκειται για τη συνέχεια του πολεμικού κλίματος που διαμορφώνεται συνεχώς τα τελευταία χρόνια και το είδαμε να εκδηλώνεται στην Ουκρανία, τη Συρία, τη Βόρεια Κορέα και αλλού. Είναι το αποτέλεσμα της συνεχιζόμενης κρίσης του παγκόσμιου καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος το οποίο οι μόνες «λύσεις» που του επιτρέπει η φύση του να βρει είναι, από τη μια, το μεγαλύτερο ξεζούμισμα της εργατικής τάξης και, από την άλλη, η άμεση πολεμική σύγκρουση ανάμεσα στις ανταγωνιστικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

• Στη χώρα μας ο λαός και η εργατική τάξη βιώνουν με πολύ έντονο τρόπο τις επιπτώσεις των «λύσεων» αυτών και στα δύο πεδία. Από τη μια, το χτύπημα των κατακτήσεων και η αφαίρεση δικαιωμάτων συνεχίζονται αμείωτα. Τα μνημόνια και οι δεκάδες αντεργατικοί-αντιλαϊκοί νόμοι έχουν κάνει τη ζωή των μαζών αβίωτη. Η ανεργία παραμένει στα ύψη, οι μισθοί διαρκώς μειώνονται, οι εργασιακές σχέσεις διαλύονται, ο συνδικαλισμός χτυπιέται, ασφάλιση-περίθαλψη-συντάξεις συρρικνώνονται, η φορολεηλασία επεκτείνεται. Η επέκταση του εργασιακού μεσαίωνα πάει χέρι-χέρι με την ποινικοποίηση των αγώνων και το χτύπημα κάθε δυνατότητας το λαού και της εργατικής τάξης να οργανωθούν και να διεκδικήσουν.

Από την άλλη, βαθαίνει η εξάρτηση της αστικής τάξης από τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και της ΕΕ. Η χώρα μετατρέπεται γοργά σε ένα τεράστιο αμερικανονατοϊκό ορμητήριο. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ παραχωρεί κάθε είδους διευκόλυνση στους φονιάδες των λαών, στηρίζει πολιτικά τις επιλογές τους, συνάπτει σχέσεις με αντιδραστικά καθεστώτα (όπως του Ισραήλ και της Αιγύπτου), ελπίζοντας στη μεγαλύτερη εύνοια των ιμπεριαλιστών και κύρια των ΗΠΑ. Πρόκειται για μια πολιτική που αυξάνει συνολικά τους κινδύνους για το λαό μας και τους γειτονικούς λαούς, πρόκειται για μια πολιτική που οδηγεί στο μεγαλύτερο χτύπημα των εργατικών-λαϊκών δικαιωμάτων. Συμβάλλει στην ένταση με το καθεστώς της γειτονικής Τουρκίας, που δεν είναι μόνο αποτέλεσμα της τουρκικής επιθετικότητας, όπως θέλουν να προβάλλουν η ντόπια άρχουσα τάξη και η κυβέρνηση. Απαιτεί μεγαλύτερη λεηλασία των λαϊκών εισοδημάτων για χάρη των «αμυντικών δαπανών», αλλά και περιστολή των δημοκρατικών ελευθεριών, ένταση της φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής.

• Αυτή η πολιτική όχι μόνο δεν μπορεί να βάλει φρένο, αλλά τροφοδοτεί συνεχώς και κατ’ επιλογή, τα φαινόμενα του ρατσισμού, του φασισμού και του εθνικισμού. Φαινόμενα που τροφοδοτούνται και διεθνώς, από αντίστοιχες πολιτικές που ενισχύουν δυνάμεις αντίστοιχες με τη Χρυσή Αυγή, σε όλη την Ευρώπη. Φαινόμενα που αποτελούν τεράστια προσβολή για όλους αυτούς που έδωσαν αγόγγυστα το αίμα τους για τη συντριβή του ναζιφασισμού.

• Και αν από τη μεριά του ο ιμπεριαλισμός και η ντόπια άρχουσα τάξη κάνουν τη «δουλειά» τους, από την άλλη, βρίσκουν πολύτιμους συμμάχους σε μια σειρά επίπεδα:

- Στην κυβερνητική ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ που συνέβαλε στην ιδεολογική αποσυγκρότηση και στην κατασυκοφάντηση της έννοιας της Αριστεράς.

- Στη διαλυτική δράση του ρεφορμισμού του ΚΚΕ που σπέρνει ασταμάτητα κοινοβουλευτικές και εκλογικές αυταπάτες, που είναι εχθρικό σε κάθε ενδεχόμενο πραγματικής σύγκρουσης με τις δυνάμεις του συστήματος, που προσπαθεί να κρύψει την απροθυμία του για πραγματικούς αγώνες πίσω από «θεαματικές» ενέργειες μερικών δεκάδων μελών του. Που μιλά για ταξικούς αγώνες την ώρα που προωθεί την υποταγή της εργατικής τάξης, ενώ δεν διστάζει να συμπορευθεί με την αστική φιλολογία στα λεγόμενα «εθνικά» ζητήματα.

- Στην αποσυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος και τη συμβολή των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ στον αφοπλισμό και την απομαζικοποίηση των συνδικάτων. ΓΣΕΕ που φρόντισε να συνδέσει τα 100 χρόνια από την ίδρυσή της με την υπογραφή μιας ακόμη προδοτικής συλλογικής σύμβασης, με την απραξία της όταν χτυπιόταν το δικαίωμα στην απεργία και την πλήρη απόσυρσή της από κάθε έννοια αγώνα και μαζικής διεκδίκησης.

- Στην αδυναμία της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς να προβάλει μια άλλη κατεύθυνση στο κίνημα, καθώς σέρνεται πίσω από την πολιτική και τις πρακτικές του ρεφορμισμού, ενώ συνεχίζει να κινείται στη ρότα των εκλογικών-κοινοβουλευτικών αυταπατών.

• Επομένως, η φετινή Πρωτομαγιά δεν πρέπει να αποτελέσει μόνο μέρα μνήμης και τιμής, αλλά και  ΜΕΡΑ ΑΓΩΝΑ ενάντια στην εκμετάλλευση, τη βαρβαρότητα και τον πόλεμο.

Ένα κάλεσμα προς τις λαϊκές και εργατικές μάζες να αντισταθούν και να διεκδικήσουν. Να αγωνιστούν για την ανατροπή του εργασιακού μεσαίωνα. Για το δικαίωμα στη δουλειά, την ασφάλιση και την περίθαλψη. Για το δικαίωμα σε αξιοπρεπείς μισθούς και σε ανθρώπινες συνθήκες.

Αλλά κι ένα κάλεσμα διεθνιστικής αλληλεγγύης ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον εθνικισμό, τον σοβινισμό. Να σταθούν στο πλάι των γειτονικών λαών, ενάντια στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα και τις πολεμικές επιχειρήσεις των ιμπεριαλιστών. Ενάντια στην πολιτική της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και τη μετατροπή της χώρας σε ορμητήριο των ιμπεριαλιστών. Για το δικαίωμα των λαών στην ζωή και την ειρήνη.

ΖΗΤΩ Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ!

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σύσκεψη για Αντιιμπεριαλιστική-Αντιπολεμική κινητοποίηση Φοιτητών στο ΑΠΘ | Κινητοποίηση την Παρασκευή 27/4

0
Τη Δευτέρα 23/4, στο Φυσικό του ΑΠΘ, πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία των Αγωνιστικών Κινήσεων ένα ευρύ κάλεσμα δυνάμεων και ανένταχτων αγωνιστών σε σύσκεψη για τη διοργάνωση φοιτητικής αντιιμπεριαλιστικής-αντιπολεμικής κινητοποίησης με αιχμή την καταγγελία της πρόσφατης επέμβασης στη Συρία.

Στη σύσκεψη συμμετείχαν δεκάδες αγωνιστές, κατά πλειοψηφία οι πολιτικές δυνάμεις της αριστεράς που παρεμβαίνουν στο ΑΠΘ: Αγωνιστικές Κινήσεις, ΑΡΔΙΝ, ΑΡΙΣ, ΑΡΑΝ, ΑΡΑΣ, ΑΡΕΝ, νΚΑ, Πορεία (πλην ΣΣΠ και ΚΝΕ). Στο σύνολό τους όσοι παρεβρέθηκαν έκριναν θετικό το πολιτικό πλαίσιο του καλέσματος και συμφώνησαν στην ενεργή συμμετοχή τους για τη διοργάνωση φοιτητικής αντιπολεμικής αντιιμπεριαλιστικής κινητοποίησης την Παρασκευή 27/4 με αφετηρία την πλατεία Χημείου (12:00) και πορεία με κατάληξη το Αμερικανικό Προξενείο.

Το κείμενο που ακολουθεί συνυπογράφεται από όσους συμμετείχαν (πλην της Πορείας, που ωστόσο θα στηρίξει την κινητοποίηση) και θα διακινηθεί τις επόμενες ημέρες πλατιά στους φοιτητικούς συλλόγους, σε γενικές συνελεύσεις, ΔΣ και αμφιθέατρα, ενώ θα μοιραστεί και την Πέμπτη 26/4 σε κοινή παρέμβαση με μικροφωνική στη λέσχη του ΑΠΘ από τις 12:30 το μεσημέρι. Είναι σημαντικό η φοιτητική νεολαία να μη μείνει βουβή, αλλά να εκφράσει τα αντιιμπεριαλιστικά-αντιπολεμικά της αισθήματα, τον αποτροπιασμό και τη φρίκη της για τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και να ορθώσει την πάλη της για την αποτροπή του πολέμου.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ - ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

Καταγγέλλουμε την πυραυλική επίθεση που εξαπέλυσαν από κοινού ΗΠΑ-Γαλλία και Βρετανία και τις πολεμικές απειλές για νέες επιθέσεις. Η νέα βρώμικη ιμπεριαλιστική επέμβαση φέρνει πιο κοντά τον πόλεμο στην γειτονιά μας και δημιουργεί κινδύνους για την παγκόσμια ειρήνη. Καταγγέλλουμε την πολιτική της αστικής τάξης και κυβέρνησης της ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που διευρύνει και διαθέτει τις αμερικάνικες βάσεις στην Ελλάδα, και πρώτα απ’ όλα της Σούδας, για να παρέχει διευκολύνσεις και υποστήριξη στις δολοφονικές ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Η στάση της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία βαθαίνει την ελληνική συμμετοχή στον αντιδραστικό άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου-Ισραήλ και προβάλλει το ρόλο του τοποτηρητή του ΝΑΤΟ στην περιοχή, είναι τυχοδιωκτική και επικίνδυνη και εμπλέκει το λαό μας σε αιματοχυσία.

Σε περίπτωση νέου ιμπεριαλιστικού πολέμου στη Συρία, αυτός θα αποτελειώσει την ήδη κατεστραμμένη Συρία, θα προξενήσει νέα καραβάνια απελπισμένων προσφύγων, και υπάρχει κίνδυνος να επεκταθεί στην Ανατολική Μεσόγειο μέσα από την συρροή πολεμικών αρμάδων και τον ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων.

Απαιτούμε να σταματήσει κάθε συμμετοχή της Ελλάδας στα εγκληματικά σχέδια των πολεμοκάπηλων και των φονιάδων, να κλείσουν οι αμερικάνικες βάσεις, να πάψουν οι διευκολύνσεις και να φύγει η Ελλάδα από τον πολεμικό συνασπισμό του ΝΑΤΟ. Καμιά εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς τυχοδιωκτισμούς.

Η ελληνική αστική τάξη, μας μπλέκει βαθιά σε αυτά τα παιχνίδια. Σαν να μην έφταναν οι συνέπειες της ιμπεριαλιστικής παρέμβασης στη χώρα και στο λαό που εκδηλώνονται καθημερινά μέσα από τα βάρβαρα αντιλαϊκά μνημόνια και το σπρώξιμο της νεολαίας στην ανεργία και την εξαθλίωση, τώρα η νέα γενιά έρχεται αντιμέτωπη με τα σύννεφα του πολέμου που ολοένα και ζώνουν την ευρύτερη περιοχή μας. Η κυβέρνηση και το σύνολο του πολιτικού προσωπικού ενισχύουν την πολεμική εμπλοκή με προτάσεις για νέες βάσεις. Μέσω των συνεργασιών που συνάπτονται με το κράτος τρομοκράτη το σιωνιστικό Ισραήλ που στιγμή δεν σταματά να σκορπά την δολοφονική του, φασιστική πολιτική απέναντι στον Παλαιστινιακό λαό. Οι δικοί τους τυχοδιωκτισμοί και οι εξυπηρέτηση των Αμερικανονατοϊκών συμφερόντων μόνο ανησυχία για την ειρήνη και τη φιλία των λαών, δεν μπορεί παρά να σημαίνουν.

Επιπλέον, σε μια περίοδο όπου ο Αμερικάνικος ιμπεριαλισμός πρωτοστατεί στην πολεμική διαδικασία για το ξαναμοίρασμα του κόσμου, κομματιάζοντας χώρες με τις επεμβάσεις του στην Μ. Ανατολή και όχι μόνο, η επιλογή της διοίκησης της ΔΕΘ και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να αναγορεύσουν τις ΗΠΑ σε «τιμώμενη χώρα» αποτελεί πρόκληση στα αντιπολεμικά, αντιιμπεριαλιστικά μας αισθήματα.

Να μετατρέψουμε την οργή μας σε μαζικούς αγώνες ενάντια στους πραγματικούς υπαίτιους, τους ιμπεριαλιστές και τις αστικές τάξεις των χωρών της περιοχής. Να ξανακάνουμε τις συνελεύσεις και τους Συλλόγους μας όργανα πάλης και υπεράσπισης των συμφερόντων μας.
  • ΜΑΖΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
  • ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΣΥΡΙΑ
  • ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ - ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
  • ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΑΝΤΑΡΟΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ
  • ΜΕΤΩΠΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
  • ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ, ΤΗ ΦΙΛΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας Παρασκευή 27/4 στην Πλατεία Χημείου στις 12:00 και πορεία προς το Αμερικάνικο Προξενείο

Αγωνιστικές Κινήσεις, ΑΡΔΙΝ, ΑΡΕΝ, ΕΑΑΚ Θεσσαλονίκης
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εκδήλωση μνήμης και τιμής στους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή

0
Μπροστά στην Εργατική Πρωτομαγιά και με αφορμή των επέτειο των 100 χρόνων από την ίδρυση του ΣΕΚΕ (ΚΚΕ), η οργάνωση Αθήνας του ΚΚΕ(μ-λ) διοργανώνει εκδήλωση μνήμης και τιμής στους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή της 1η Μάη 1944 από τους ναζί κατακτητές.


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ